Geçmişin Esareti Yarınları Getirmez

Nice zaman aktı geçti dünyadan. Kimine mutluluk saçtı kimine hüzün. Mutluluk, değer verdiğin onca şeyde gizlidir, öyle bir an gelir ki hiç olmadığın kadar boğulursun o güzelliğin içinde. Hüzün… Yeri gelir içine atarsın, yeri gelir susarak ağlarsın kendine bencilce. O hak etmeyen kalbin, hüznün esaretine kapılır. İlkin açabileceğin hiçbir kapı bulamazsın. Sonra kapatırsın kendini. Ta ki gün gelip de her gerçeği kendi suretinde görene dek. Yalnızca kendinle savaşmayı bıraktığın an atarsın bütün hüzünleri mutluluğun kapısına. İşte o zaman anlarsın: Geçmişin Esareti Yarınları Getirmeyecek…