Funda (12-G-27 )

"Funda" kırlardaki funda kadar saf ve temiz bir aşkın hikayesidir. Onun meyvasına da bu adı verdiler. Bu güzel romandan bir kaç satır: "Küçük Funda kollarını annesinin boynuna doluyor, pembe dudakları ile onun yüzünü, gerdanını ve saçlarını öpüyordu. Bu öpüşler genç kadına Vedat'ın tatlı nefesini hatırlatıyordu. İşte o büyük aşktan ona kalan şu küçük varlıktı... Bir de bir yığın ızdırap!..