Firez Yangınları

Çocukluğunuza dair unuttuğunuz ne varsa hatırlayacak, kerpiç evlerin avlusunda tandırda pişen ekmeğin buram buram kokusunu duyacaksınız. Yitip giden fukara hayatlara yazılmış öyküsel şiirlerle duygulanacak, hayatın hiç te adil davranmadığı düzene karşı şairin isyanına ortaka olacaksınız. Kaç zaman rüyalarımız yarım, Uykuya hasret koştuk tarlalara Kaç zaman tepemizde alev, Turşu suyu içtik, çinko çaydanlıklarda Uykulu Öküzler dönerdi, çiğ düşen saplarda Islak saplar erir miydi? Neydi bu telaş? bu kavga? Gün doğmadan güne başlama telaşı! Neydi... Günü, yıldızlardan devralır, Yıldızlara devredene kadar çalışırdı Bir ömür yoksulluğa, Oraklar, tırpanlar sallandı Ömürler tükendi Yoksulluk bırakmadı, yakamızı Bir ömür, yıldızlarla nöbet tutup Bir gün yıldızlar gibi, kayıp gittiler Bir ömür tükettiler