Eylül 2 - Makus İmzalı

Poyraz'ın gözlerindeki o mavilik, öfkeyle alev alev yanarken bir anda derin bir kederle sönüverdi. "Neden anlamıyorsun?" diye fısıldayan sesi, kulaklarımdan çok ruhuma işledi. Bazı sözler vardır ki, bedende bıraktıkları iz, fiziksel acıdan çok daha derindir. Onun cümleleri, içimde açtığı yarayla birlikte, varlığımı paramparça etti. Kalbim, sanki duracakmış gibi ağırlaştı; ilk kez bu kadar gerçek bir sancı hissediyordum. Gözlerimden süzülen yaşlar, yanağımda donup kalırken o, bakışlarını çekip uzaklaştı. Gidiyordu... Ve ben, geride kalan acıyla, hayal kırıklığının soğukluğunda tek başıma kalakaldım.