Evde Kimse Yok

Seninle birlikteyken yarım kalmışlıklarımın gölgesi silinirdi. Her dokunuşunda, eksik sandığım yanlarım güç bulur, bedenim daha dik dururdu. Yaş aldıkça insanların çöktüğünü söylerler ya, oysa ben seninle birlikteyken her geçen gün daha da ayakta kalmayı öğrendim. Sanki sen, benim içinde saklı kalan o parçaları tamamlayan bir anahtardın. Bu kitap, o anahtarın izlerini sürüyor; yalnızlığın, aidiyetin ve kaybolmuşluğun arasında bir yerde, seni bulma umuduyla yazılmış bir yolculuk.