Esersiz

Gündelik hayatın sıradan ritmi içinde kaybolup gidenler için onlar görünmezdi; gazetesini açan, ekmeğini bölen, günlük telaşın içinde koşuşturanlar için birer gölgeden ibarettik. Ama bu, dışlanmışlık ya da yabancılaşma değildi. Savaşın tozunu yutarken, sokak köpekleriyle aynı kaderi paylaşırken biz de onların dünyasını görmez olmuştuk. Birbirimizin hayaletleriydik aslında; onlar bizimkileri seçemiyor, biz de onlarınkileri. İki ayrı gerçeklik, aynı zaman diliminde birbirine sırt çevirmiş, ama bir o kadar da iç içe geçmişti. Bu, görünenin ardındaki görünmezi anlatan bir yolculuk.