Endişe Mahali

“evleriyle konuşan kadınları anlamalısın sesiyle kapanan kapıları duran, o akmayan evleri anlamalısın dünyayı gözümüzden düşüren evlerin tozunu, gözlerin ve ocakların tuzunu mutluluk çalıştığımız dışarıların, eve dönüşünün süklüm püklüm kederini.”