Efsaye Küf Yeşili Bir Yaşamdan, Düşlere Düşen

Damarlarıma yürüyor akşam sinsice Günbatımı esintisiyle o serçeler ötünce Hataların affı cehennemim olur Her bahar umudumdur filizlere yürüyen Oysaki her bahar cenneti umar, cehennemi bulurum Umutlara tırpandır küstah itirazlar Gözlerim kızıl kıyamet, sözlerim keskin sirke Yüreğimdeki tipide yanar, ateşten öfkeler kuşanırım Güneş öfkemi eritmeye doğar Şiddetli ihtilaller yaşanır beynimin kıvrımlarında Sek sek oynar gözbebeklerinde asılı gülümsemeler Pimpirikli bakışlar altında yaşanıyor yaşanan ne varsa İlişilmesin öfkeyle hüznün gerdeğine Beynimin rahmine düşenden ne doğacak kim bilebilir? Belki bir umut doğar kim bilir! ... Hangi suya çizilir umudun resmi? Hangi fizik hesap eder, damarlarımda akan gecenin debisini?