Eflatun Cumartesi

Bir dağın karla örtülü yamaçları, iki ruhun akşamına sessiz bir fırtına gibi düşer. Zamanın kıvrımlarında yol alırken, tütsü kokulu sabahların karanfilleri açar yol boyunca. Aşkın derin sularını çağıran bir ses, içindeki kiraz ağacını yağmur damlalarıyla besler. Melekli’nin ıslak topraklarında, ata ocağının sıcaklığı dünyanın eşiğinde bekler. Nuh’un diyarında atlar şahlanır, gülün adı dudaklarda titreşir. Serhat yaylaları, bacaklarından uzanan bir hatıra gibi uzar gider. Kalp ise, boşlukta onarılamayan bir parçadır artık. Duyguların ve imgelerin dans ettiği bu şiirsel yolculukta, zamanın ve mekânın ötesine geçerken kaybolursunuz.