Ebedi Gecenin Ağzında

Üzgün diye bir kedin vardı senin Bütün eski kentlerin layihasında Onun adı geçerdi Halbuki senden başkası değildi Yanılgıların kucağına kıvrılan Ben bu sularda büyüdüm Boynumda şambreller ile gezdim Ve bir çiçek aşısı gibi Yıllarca kolumda taşıdım yanığını güzelliğinin