Ebcedhan

1730’daki Patrona Halil Ayaklanması’nın ardından tahta geçen I. Mahmud, amcası III. Ahmed’in feragatiyle Osmanlı’nın 24 yıllık hükümdarı oldu. Ne var ki bu uzun saltanat dönemi, tarih araştırmalarının gölgesinde kalmış gibi görünüyor. Lale Devri’nin modernleşme adımları ve isyanın gürültüsü arasında sıkışıp kalan I. Mahmud’un dönemi, belki de tahtın varissiz kalması ya da halefi III. Osman’ın kardeşini unutturma çabasıyla göz ardı edildi. Oysa bu yıllar, imar faaliyetlerinin bilinçli bir şekilde sürdürüldüğü, şehirlerin yeniden canlandırıldığı bir dönemdi. Dönemin tarihçileri bile onu “şehirleri onaran, beldeleri yaşatan” anlamında “muammir-i bilad” olarak anmıştı. Ayrıca I. Mahmud’un kitap sevgisi ve bilime verdiği değer, bu unutulmuş sayfaların en parlak detaylarından biri olarak öne çıkıyor.