Duyguların Tuğ Bahçesinde Son Fasıl

İnsanlara bakıyordu Selman Dedem. Tanıdığı ama bir taraftan da hiç tanımadığı insanlara… Bir selamlık tanışmışlıklarla tanıdığı kişilere, yine tanıdığı kadarını; bir selamlık tanışmışlıklarını; selamlarını veriyordu. Selman Dedenin soyut dünyasını maddelerden sekerek günlük hayata taşıran bir geçmiş… Başarısızlığa sıkışmış bir varoluş ve bu başarısızlıktan duyulan mutluluğun çelişkisi… Gözlüklerin gözünden sizlere ulaşan bir hikaye… Tu¨m bunların yanında on dokuz yaşımdayken geleceğe yazdığım bir mektuptur aslında. Edebiyata çırak durduğum en ateşli yılların ilk büyük meyvesidir bu kitabım. Nesnel olamadım çünkü, “kahraman”ın içindeydim…