Düş İskelesi

Gözyaşlarının toprağına hangi çiçekler düşer, hangi umutlar yeşerir? Madenciler karanlığın içinde kazarken, dağlar çığlıklarla sarsılır; ölüm, bir anlık sessizliğin ardından ansızın parlar. Yorgun ikindilerde kuşların kanatları hangi ufuklara ağır gelir, hangi kederleri taşır? İçten içe akan her damla, toprağı ıslatırken, kır çiçekleri filizlenir mi gözyaşlarının arasında? Mine Ömer, bu soruların peşinde, sessizliğin ve acının gölgesinde açan narin bir dünyayı anlatıyor. Sözcükler, bir iskelenin tahtaları gibi titreşirken, kaybolanların izinde yürüyoruz.