Dönence 1 / En Uzun Gün

Zaman yolcusu, alevler içerisindeki örgüt evinin yaklaşık iki yüz metre uzağında; kupkuru bir ağaca sırtını dayamış, başını kollarının arasına almış, kara kara düşünüyordu. Uzaklarda bir yerlerde bir şeyler kök salıyorken o simsiyah bir gecenin koynunda yapayalnızdı. Öylece oturup kaderine razı olamazdı, bir şeyler yapmalıydı… Mustafa Kemal’in ölümüne sebep olarak herkesin acı çekmesine o neden olmuştu. “Biliyorum,” diyerek ayağa kalktı ve uzaklarda bir yerde türküler söylenirken, çatlamış dudağında ne bir ses ne bir nefes, gecenin ürkütücü karanlığında kendinden emin adımlarla Dönence’ye doğru yol aldı…