Divanını Yakan Şair

Sözü fâilâtün, fâilâtün, fâilün kalıbıyla, on dördüncü yüzyıl Bursa duyarlığıyla besleyen Mehmed Arif, O’nun adı ile/O’nun adına başlar şiir söylemeye. Anadolu’nun sözünü, Rumeli’nin feryadını ilmek ilmek Üsküp’te dokuyup Bâki misali hoş bir sadâyı gök kubbeye emanet eder şair. Darası alınmış, bedeli ödenmiş söyleyişlere yürek vermek gerekir. yaşamakta acemiyiz velakin biliriz bölüşmeyi orta yerinden ayırır gibi somun ekmek denen yüreğimizi “Bir diri bilincin şiirleridir Mehmed Arif ’in dizeleri.” Asım Gültekin