Divaneyim Neyim İm

Her bakışta seni buluyorum; nefes alıp verişimde, varlığımın her zerresinde sen varsın. Bu beden, sadece senin izlerini taşımak için var olmuş sanki. Ruhumun derinliklerinde yankılanan ses, hep senin adın. Ama bir gün fark ediyorum ki, kafes boşalmış, kanatlar açılmış ve bu ten artık sadece bir anı olarak kalmış. Ayşe Ertübey’in dizelerinde kaybolurken, aşkın ve ayrılığın izini sürüyor, yüreğin en gizli köşelerine dokunuyorsunuz. Kısa ama yoğun satırlar, duyguların en saf halini gözler önüne seriyor.