Devrik Ölüm

eski bir gülüşün vardı afişli ve sarı taşlı duvarlarda balkonlarından attığın anlatılamamış hikâyelerin var senin orkestra şefinin kalp krizi genetik mirasından dolayı delirmen ipten sallanan bir bedenin kendine has renksizliği, saatlerin on ikiye böldüğü yüzün baş ağrılarına duyduğun matematiksel sevgi başarısızlık yeminleri lümpen sokaklara yazılmış mektuplar aklın çaresiz parıltıları her şeyi içine alma arzusu tramvayların simgelediği duygu kafileleri mavinin hayali bir tonu kollarının arasında bir kuş kuşun gözünde asfalttan yansıyan araba ışıkları rahatsızlığı neden var olduğunu bilmediğin bedeninden geceleri dışarıyı görmeye çalışan bir baykuşsun doğaya başkaldırın burada işte