Devletin Bittiği Yerde Hayal Gücü Başlar

Kurallarla çevrilmiş bir dünyada, o hayal kurdu. Duvardan çok, düş gördü. Kadın olduğu için susturulmak istendi. Sınıfsız bir toplum istediği için sınır dışı edildi. Ama Emma Goldman hep devam etti - yazmaya, konuşmaya, düşünmeye. Bir kurşundan kaçmadı. Ama bir fikre dokunulmadan geçmedi. Devleti bir zorunluluk değil, bir yanılsama olarak gördü. Aşkı, mülkiyetsizliği, özgürlüğü ve dansı aynı cümlede kurdu. Çünkü inanıyordu: Hayal gücü, zincirleri değil; kapıları açar. Emma'nın hikâyesi, sadece bir kadının değil, düşünmeye cesaret eden herkesin hikâyesidir. İnsanları yöneten yasaların ötesinde, bir başka evren mümkün diyenlerin sesidir. Bugün ne kadar kuralsızsan, o kadar Goldmansın. Ne kadar soru soruyorsan, o kadar hayattasın. Ve eğer hayal gücün, yasalardan büyükse-özgürsün.