Derdim

Zamana dönüşen mekân Kum taneleri gibi aktı Ruh penceresinin penceresinden Acıdı gözler Acıyan gözlerden tuzlu taneler, Ruhlarda kristal izler bırakarak düştü Çıplak ruh, kristal elbiseyle Süslenince, bir meleğe benzedi. Anlamadığını göremeyenler Göremediler ondaki süsü Meraklısı değildi o da Bakırcılar çarşısında gezdirmeye Kristali. Ama bir düşünce çimdikliyordu zihnini Apollon niye kör bıraktı insanları Ve nerede diğer tanrılar? Bacakları çıplak olanlar öldü Biliyordu… Ve biliyordu… Hades'in bekçi köpekleri değil korkanlar Şimdi korkanlar tanrılar, köpeklerden. Ey, tanrı ve tanrıça duyguların sahipleri! Neden dudaklarınıza bekçi köpekler Bırakılmış gibi Neden haykıramıyorsunuz içinizdekileri? Yoksa… Yetiyor mu artık size, Mekâna dönüşen zaman?