Dedem ve Ben

Karşısında gölün, Dedemin evi. Yaz olunca, Soluğu alırım dedemin yanında. -Hav! Hav! Hav! Bu Venüs’ün sesi. Çoban köpeğimiz kendisi. Biraz yaramaz. -Hav! Hav! Hav! Venüs havlayınca, Ördekler bir o yana bir bu yana kaçıştılar. -Miyav! Miyav! Miyav! Bu da Kartopu’nun sesi, Bir gözü yeşil, bir gözü mavi. Evet, bildiniz! O, bir Van kedisi. Tavuklarımız ve civcivlerimiz de var. Ne mi yapıyorum bütün yaz dedemin yanında? Okumanız gerek, Bu hikâyeyi, Ortak olmak için yaz sevincime,