Darağacı Kuşları

anlatamadım ölüp de dirilmek neymiş hep senin gözlerinde... ve her sabah kalbime çalılardan yuva örüyordu işçi kuşlar. beni başka kimse sevmesin diye senin gibi. tarihte -asma bahçelere- benzerdi gözlerin. sevgilim söyleseydim her baktığımda sana çiçekte duran sabahın nasıl yaktığını beni inanmazdın sevgilim üzüm çekirdeğimdin benim bâbil’i bile kıskandıran bahçemdeydin. söyleyemedim kirpiklerini toplardım topraktan her sabah üzüm gibi gözlerini asmalardan ve bendim peşindeki darağacında bir kuşun gölgesi