Çöpçatan

Ben Buyum Çaresizlik kaderimmiş diyerek Pes edip arkamı dönüp de gitmem. Her işte tevekkül ederim ama Kendimi hor görüp sefil dedirtmem. Belki de bundandır hep dik duruşum, Alnımın teridir liram kuruşum, Kendi nefsimledir benim savaşım, Âleme yük olup bedel ödetmem. Nefsim elbette ki hırpalar beni, Fırsat bulur sarsar, örseler beni, Çarmıha gerseler, dövseler beni, Namerde yüz vermem, laf söz getirtmem. Umut bir ülküdür, umut bir azık, Dosta yâr olmazsam bana da yazık, Namert karşısında olup da ezik Babamı sininde tekrar öldürtmem. İbadet sayarım dosta vefayı, Bu yolda çekerim türlü cefayı, İsteyen dünyada sürsün sefayı, Allah derim başka bir söz dedirtmem. Çanakkale 06/08/2009