Çocuk Şiirleri Antolojisi

Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardanbitme bir çocuk çarpı bacaklarıyla-ha düştü,ha düşecek- Nasıl koşarsa ardından bir devin, O çapkın babamı ben öyle sevdim. Bilmezdi ki oturduğumuz semti, Geldi mi de gidici-hep,hep acele işi!- Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi. Atlastan bakardım nereye gitti, Öyle öyle ezber ettim gurbeti. Sevinçten uçardım hasta oldum mu, 40'geçerse ateş,çağ'rırlar İstanbul 'a , Bir helalleşmek ister elbet,Diğ'mi oğluyla! Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu. En son teftişine çıkana değin Koştururken ardından o uçmakta olan devin, Daha başka tür aşklar,geniş sevdalar için Açıldı nefesim ,fikrim,canevim. Hayatta ben en çok babamı sevdim.