Çocuğumun Yoluna Işık Olanlar

İnanan, düşünen, seven, sevilmek isteyen, geleceği düşünen, geçmişi hatırlayan bir varlıktır insan. Bu nedenle yalnızca karnı doyduğu zaman mutlu olmaz. Onun için kendilerinden sorumlu olduğumuz çocuklarımızın kalbini, gönlünü, ruhunu ve zihnini de beslemeli ve doyurmalıyız. Bedeni beslemekten daha önemli olan, ruhu beslemektir. İnsanın en tabii duygusu sevmek ve sevilmektir. Çocuklarda çok daha güçlüdür sevilmek ve kıymetli olmak duygusu. Tüm çocuklar sevilmeyi ve kendisine değer verilmesini arzu ederler. Çocukların minicik yüreklerindeki sevilme açlığını doyurmak, onları sevmek ve onlara değer vermekle olur. Baba, anne ve ailenin diğer bireyleri tarafından verilen bu sevgi, çocukların dengeli büyümesine, kendilerine güvenmelerine, kişilik kazanmalarına ve karakter sahibi olmalarına vesile olur. Eğitim ciddi bir iştir. Çocuğumuza gerekli sevgi ve şefkati göstermediğimiz, sevgiyle kalplerini beslemediğimiz takdirde kaybederiz. Onlara güzel ahlak öğretmek için çaba göstermeli, bilgi ve becerilerini arttırmaları için gayret göstermeliyiz. En önemlisi de onlara öğrenmeyi öğrettiğimiz takdirde, kendi kendilerine balık tutabilme sanatını öğreneceklerdir.