Çapraz Mistik

Bu rüyadan sakın uyanma; ölüm sonsuz yaşam Mesnevi dudağını Mevlânâ teriyle ört. Var dergâhta aşka dur ki, seferi olasın. Çünkü gülü bahçe korur; onsuz hep kurumuştur İşte Hacı Bektaş, işte Pir Sultan ve bazı Gurbet suları gergin, özlemli içilir hüzünle Tüllenen hülyandı efsuni uykuya daldıran. Kurşun peltesi dizlerim; tanrıya niyaz İçin el açar. Hatıralarım ağır aksak yürür Karlı dağların seccadesinde açan karanfiller Erikli sularıyla abdest alırken huzur diyorlar. Modernist bakışın; köhneleşmeyi üfürür içime İç yakıcı öykün sedef taşları bile kömürler. Özediğin öze bakar; sonra beze sözlerin ki… Ömrüne yüz sürdüğün vatan seni sevsin Ah İmrü’l Kay’s; gecemin yıldızı senle doğsun. İki Mustafa’yı sunana, teşekkür!