Canım feda

1999 sonbaharı, Türkiye’nin cezaevlerinde karanlık bir dönemeçti. Ahmet İbili, Ümraniye Hapishanesi’nde ölüm orucuna yatan direnişçilerin arasında, sessiz ama sarsılmaz bir komutandı. F Tipi cezaevlerine karşı başlatılan mücadelede, her şeyini ortaya koyanların son sözleri, bir yemin gibiydi. O gün, gönüllülere yöneltilen "Hazır mısın?" sorusuna, İbili’nin yanıtı tek bir cümleyle özetlenmişti: "Tek canım varsa, halkım için feda olsun." Bu sözler, sadece bir direnişin değil, inançla dolu bir yaşamın da simgesiydi. Şimdi, o günlerin izinde, karanlık koridorlarda yankılanan bu hikâye, sayfalar arasında yeniden canlanıyor.