Çakıl Taşlarından Şiirler

Gün ışığıyla başlayıp alacakaranlığa uzanan bir yolculukta, kaybolduğu şehir ve o şehirde karşılaştığı yüzler Atilla Pavletiç’in dizelerinde can buluyor. Yorgunluğun, yalnızlığın ve hayallerin kesiştiği bu satırlarda, şair kendi cumhuriyetini kuruyor; sessizliğin hüküm sürdüğü, deniz kıyısındaki bir dünyayı çakıl taşlarıyla inşa ediyor. Kalabalıkların gürültüsünden uzakta, gece vakitlerinin ıssızlığına sığınan bir anlatı var burada. Her dize, bir nefes alıp verme gibi doğal, her sözcük, bir çakıl taşı kadar sade ve sağlam. Şiirin dinginliğiyle çalkalanan bu kitap, kaybolmak isteyenler için bir sığınak, susmak isteyenler için ise bir ses oluyor.