Bütün Köprülerin Ortasında

Bu gece gökyüzüne bakarken yüzünde kan izleri göreceksin. Yeryüzünün sessiz suç ortağısın sen; içimde büyüyen o karanlık tohumun adı Sümeyye. Yıldızlar karanlığa gömülürken, geceye kulak ver. Gözlerini kaldır, çünkü bu an kaybolup gidecek. Şiirin sınırlarında dolaşan dizeler, acıyı ve arayışı aynı nefeste buluşturuyor. Yalnızlığın ortasında duran bir ses, köprülerin tam ortasında sallanan bir yürek. Her kelime, bir iç hesaplaşmanın izini sürüyor; geçmişin gölgesiyle yüzleşen, ama ışığı da elinden bırakmayan bir yolculuk.