Bu Son Olsun Gitmelerin

Aşkın o ilk ve son anlarına tutunmak ne kadar da imkânsız... Hazal Güngör’ün satırlarında, gitmelerin ardından kalan boşluk, yarım kalan sözler ve içten içe kemiren acılar var. Rüzgârın fisıldadığı her kelime, aslında bir veda değil, belki de hiç başlamayan bir hikâyenin son perdesi. "Bu son olsun" diye haykırırken bile, aslında yeni bir başlangıca direniyor sanki yürek. Saf duyguların, kırgınlıkların ve umutsuzlukla karışan umutların arasında kaybolan bir ses... Gitmelerin bitmesi için mi, yoksa kendini bitirmek için mi? Belki de cevap, her ikisinde birden gizli.