Bolaman

Denizin ilk nefesini ciğerlerine dolduranlar, sabahları yüzlerini tuzlu suya sürüp uyananlar, ıslak kıyafetleriyle güneşin altında kuruyanlar bilir Bolaman’ı. Çakıl taşlarıyla ayaklarında top oynayan, dere taşlarının altından balık avlayan, ısırganın acısını yivildin otuyla dindiren çocukların anılarıdır bu. Gargalaklarla midye pişirip teneke ateşinde ısıtan, fındık kabuklarından minik kayıklar yüzdüren, yastıklarının altında çakıl taşlarıyla uyuyanların dünyası. Sideli deyin, Çukurkışlak da, Aya Kale deyin; hepsi aynı toprağın, aynı denizin çocuklarıdır. Bolaman, bu ortak hafızanın izini sürüyor.