Bir Yaşamdan Öte

Geçmişin ağır yükü, omuzlarında bir dağ gibi yükselirken, umut denen şeyin kıyısına bile yaklaşamıyorsun. Her adımda kaybettiklerinin yankısı, kulaklarında uğuldayan sessizlik, boğazına dizilen cümlelerin anlamsızlığı... Zaman durmuş sanki, akıp gitmeyen, sadece iz bırakan bir anın içinde hapsolmuşsun. Gelecekten ne bekleyeceksin ki? Yarınlar, bugünün kederini bile silemeyecek kadar uzak görünüyor. Gözlerinde biriken yaşlar, dökülmek için çırpınırken, acaba seni duyan olur mu? Sessiz çığlıkların, kimsenin kulak vermediği bir boşlukta yankılanıp kayboluyor. Hayatın anlamını ararken bulduğun tek şey, anlamsızlığın ta kendisi. Acı veren bu yolculukta, yalnızca kendi nefesinin sesini duyuyorsun.