Bir Gün Günden Taşan Hayatlar

“Kimse kıpırdamasın!” Kim kıpırdayacaktı? Benden ve ocakçıdan başka kimse yoktu ki içeride. Kafamı sesin geldiği yöne, kapıya doğru kaldırdığımda başımda iki mavi bereli asker vardı. Kalemi bıraktım, askerlerin arasında dışarı çıktım. Dışarısı asker doluydu. Yoldan geçenler de durdurulmuş, kimlik kontrolü yapılıyordu. Üzerim arandı, kimliğim alındı. Askerlerin başında iki de polis vardı. Kimlikler polise verildi. Askerler masadaki mektubumu getirip esmer sivil polise verdiler. Mektuba baktı, az okudu, askere baktı: “Kimin bu mektup?” “Aha şunun,” diyerek parmağıyla beni işaretledi. “Bu senin mi?” diye sorduğunda yanıma kadar gelmişti polis. “Benim.” “İyi, alın bunu.”