Bir Garip Roman

o akşam içimde dönenen huzursuz bir hayvanla üniversite bahçesinde bir banka oturdum etrafımdaki her şey yenildin diye fısıldıyordu bana ve dizlerimin üstündeki ellerim beş yıl öncesinden kederli bir öykü anlatıyordu aylardır rüya görmüyordum ve ne kadar uğraşsam da kimseyi kötü çocuk olduğuma inandıramıyordum karanlık bastığında gökte ışık damlacıkları belirdi belki bir şey anlatmaya çalışıyorlardı, ama değildi umrumda çeşmenin yanında bir çift şişko güvercin göğüslerini hatırlatıyordu bana bir sabah vakti aynanın karşısında karmakarışık saçlarınla çırılçıplak oturmuş öyle bir gülümsüyordun ki güvercinleri besleyen iyi adamlardan olmak istedim.