Bir Garip Elveda

Dağların sessizliğinde kaybolmuş hikâyeler, zamanın unuttuğu izler gibi uzanıyor. Her adımda bir parça kopan yürek, gurbetin soğuk rüzgârında savrulup duruyor. Sevdalar, tıpkı kopmuş bir hortum gibi savrularak dağılıyor; yıllar geçse de yabancı topraklarda kalan yalnızlık silinmiyor. Boynu bükük bir çarkın altında ezilen umutlar, sessizce inliyor. Kırık dökük taşlar arasında dolaşan yolcu, bir garip haldedir artık. Gönül, bir kıyıda durup beklerken, geçmişin izleriyle baş başa kalır. Çağan Yüksel’in dizelerinde, acının ve hasretin derin yankıları, insanın içine işleyen bir sızıya dönüşüyor.