Bir Dolunay Rüyası

Gecenin en parlak anında, dolunayın altında bir kadeh yükselir; içindeki şarap, hem tutkuyu hem de hüzünlü bir vedanın izlerini taşır. Kulaklarda Sezen’in nağmeleri uğuldar, yıldızlar dileklerle titreşirken ansızın bir gölge belirir. Beyaz atından inen o bekleyişin simgesi, elinde kırmızı şarap, dudaklarında unutulmaz bir şarkıyla karşına dikilir. "Geldim," der gibi, ama sesi uzaklaşan bir yankıya dönüşür. Aşkın girdabında savrulan kalp, bu buluşmanın sevincine ağlarken, kadehler tokuşturulur sonsuzluğa. Uyanış yoktur artık; yalnızca yanağına kondurulan ılık bir öpücük kalır geriye. Doyasıya yaşanamayan kavuşmanın tesellisi, rüyaya sızan bir anı gibi, hep eksik kalır.