Bir Delinin Notları Rusça

1834 yılının sonbaharıydı. Devlet dairesine çağrıldım, akıl sağlığımı ölçmek için. Uzmanlar tartıştı, kararlarını açıkladılar: "Aklı başında, sadece duygusal dalgalanmalar yaşıyor." Oysa ben biliyordum gerçeği. Deliliğimin farkındaydım, ama bunu onlara göstermekten korktum. Tımarhaneye kapatılmaktan, orada çılgınca planlarıma ket vurulmasından çekindim. Doktor, reçetesine uyarsam bu halimin geçeceğini söyledi. Keşke geçseydi... Otuz beş yaşıma kadar herkes gibiydim. Kimse bir gariplik fark etmedi. Yalnızca çocukluğumda, on yaşına gelmeden önce, ara sıra benzer krizler geçirmiştim. Şimdiki gibi sürekli değil, aralıklı. O günleri hatırladıkça, bu halimin nasıl başladığını, nasıl kontrolden çıktığını anlatmak istiyorum. Belki böylece kendimi daha iyi anlarım. Ya da belki, başkaları da benim gibi olmaktan korkar.