Bir Bedende İki Ozan

Tanışıklığımız çeyrek asrı devirdi devirecek. Önce ben dinledim O’nu. Coşkulu bir şekilde sazının tellerine vurup sevdalı türküler söylüyordu. Bir süre sonra da O, beni dinlemeye başladı. Aşkımı, hayal kırıklıklarımı, hayata dair cevapsız sorularımı. Özünde o kadar farklıydık ki… O dağların, kırların ve esen sert rüzgarların hoyrat ozanı. Ben ise şehrin, apartmanların ve vazodaki çiçeklerin naif şair adayı. Tek bir ortak noktamız vardı ve bu, tüm diğer farkları un ufak ediyordu gözlerimizde: Aynı bedende olmak…