Bilinçaltı Konuşmaları

Bir tutsan dedim beni, bırakmasan Dudaklarımdan dökülen bir ağıt mıdır yoksa şiir mi? Dudaklarıma çalınmış bu hengâmeyi sustursan Ya gitsen uzaklara yahut kalsan Avucumdaki yaranın tuzunu gölgenle bulamasan Uyutsan yüzümde uyanan solgun bebeği Yalnız Meryem tanır bu anasız yetimi. Bilmediğim kadar sayıp sırt çevirmesen bana Unutuldum ilk yeminlerde sıcağı sıcağına Yandı demirden tut ruhuma alevler sardı her şeyi Anlarmış, sen de yanarmış gibi bakma bana Yalnız, İbrahim tanır bu sönmeyecek ateşi.