Biletsiz Yolcu

Yaşam, elimizde bileti olmadan bindiğimiz bir tren mi sadece? Her sabah uyanıp aynı rayın üzerinde ilerlerken, aslında nereye gittiğimizi gerçekten biliyor muyuz? Belki de farkında olmadan geçip giden istasyonların arasında kaybolup gidiyoruz, düşünmeden, sorgulamadan, sadece var olmanın ağırlığıyla. Bu satırlar, o trenin penceresinden dışarıya bakarken gördüklerimi anlatıyor. Çünkü bazen durup sormak gerek: Üzerimizdeki kılıfları çıkardığımızda, yalnız kaldığımızda, ruhumuzla yüzleştiğimizde kim kalıyor geriye? Eğer siz de bu soruların peşine düşmek istiyorsanız, buyurun; yolculuk başlasın. Kahvenizi alın, mürekkebin kokusuna karışan düşüncelere dalın. Belki bu sayfalarda, kendinizden bir parça bulursunuz.