Beyaz Ülkenin İstilası

Akşamları bir esinti perdeleri itince Dilden fırlayan kurşun kalpleri incitince Ay yüzünün yarısını karanlıklara saklar İşte tam da o sırada başlar kalpte yasaklar Ustaca dengede durur umutlar ip üstünde Kalem çıtırtıdan korkar, sözler diken üstünde Kurşun konuştukça batar, battıkça izi kalır Bembeyaz bir ülkeyi, karanlık ve kasvet alır Akşamlar geceyi alır, gece bizi uykudan... Kimse geçiremez bizi bu karanlık tutkudan Ve sonunda bir parıltı alır gözlerimizi Şafak, kara kutularda saklar sözlerimizi...