Benim Olana Dek Hüzün

Akşamın sessizliğinde kanat çırpan kuş sürüleri, uzak diyarlara doğru yola çıkar; tıpkı yürekteki sevdaların, rüzgârın fısıltısına karışıp gidişi gibi. Eylül sabahları, hüznün ıslak izlerini yanaklara bırakırken, aşk da yağmur damlalarıyla başlar ve aynı damlalarla son bulur. Bekleyişler, umutlar ve kırık düşler, zamanın akışında eriyip gider. Bu satırlarda, kalbin en derin köşelerinde saklı kalan duygular, kelimelere dökülüyor; acının, özlemin ve sevdanın ince çizgisinde yürüyen bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Her cümle, bir anının, her kelime, bir iç çekişin yankısı gibi.