Bendeki İzler

O yaşlarda çobanlık yapmaya çalışırken beni en duygulandıran şey köyden gelen komşumuzun annemin gönderdiği poşeti bana vermesiydi. O yaşlar dediğim şey ya altı ya yedidir. İçinden tatlı, bisküvi çıkmayacağını bilsem de annemin bana bir şey göndermesi beni fazlasıyla mutlu etmeye yetmişti. Poşette yanılmıyorsam dört tane armut vardı. Annem güneşte bunaldığımda yerim diye göndermiş. Şimdilerde bakıyorum da en lüks elbiseler, ayakkabılar, telefonlar yine de mutlu etmeye yetmiyor biz insanları!