Aynanın Arka Yüzü

İnsanoğlunun var oluşu ile kendini görme arzusu başlamış. Önceleri durgun sularda yansıyan aksine bakmış, Sonrasında her istediğinde bakabileceği aynalar yapmış. Ön yüzü parlakmış aynanın, arkası “sır”lı, Oysa insan bu; sırlara vukufiyeti sınırlı. Ne çare ki, görmeli değil mi, “sır”ın örttüğü sırrı? Kırılıp dökülünce sırlar, hatırlanır unutulan arka yüz. Görmeye değerdir o anda, görünmeyeni gören yüz, Birden kalpler katılaşır, tutar buz. İç içe dönük ayarlarda derinleşiyor yaşanmış olaylar. Geçmişle gelecek arasında bir köprüdür aynalar, bunu, ancak bakıp da görenler anlar…