Avunma Mevsimi/Arkadaş Z. Özger Şiir Ödülü 2005

sabrın demiri erittiği zamanlardı o zamanlar ben lanetlenmiş bir kavmin takviminde sığıntı bir bayramdım ateşten ve baruttan önceydi payımıza düşen ömrü angın ölümlerle sınayan neydi neydi o anneler ki çocuklarını sabahın bağrına bekleyerek umutlarını bileyerek sözleri kamaşaıncaya kadar sunuyorlardı gökyüzünün altında insanlar kader çizgilerini bozarak sınırlar çiziyorlardı tanrılarından ve sanrılardan ibaretti herşey gökyüzünün altında söz ve anlam birbirine düşüyordu o zamanlar ben kitabı kutsanmamış acemi bir eygamberdim biliyordum bütün yollar bir silahın menziline çıkacaktı yıkacaktı kumdan kalelerimizi zaman önce kadınlar terk etti bizi sonra mevsimler bir yalan bulduk o/yalandık o zamanlar en mahrem yerimizdi aşk