Aşklardan Kasım

Ruhuna üflendi Aşk sonsuzluğun. Artık hiçbir insanoğlu bilmediği bir düşüncenin içinde, girdaplara kapılmayacaktır. Vicdan muhasebatının en ince hesaplarında yorulmayacaktır belki de. Lakin hürmetinden kusur etse de sevdalar, ayrılmışlıkların diplerinde yıkılmış bir çınar misali kalmayacaktır. Hor görülmeyecektir hiçbir yürek, diz çökülmeyecektir ayrılıklara. Deryasına akmış su olacaktır yürek sızıntıları, acıtmayacaktır aslında bir daha Aşkları…Ve…Aşkına Aşık hiçbir yaratılmış, mevzusunda düşünmeyecektir yok olmayı, firar etmeyi ruhundan…” Ey uzaklaştıkça gönlüme yaklaşan Sevgili! Bir “ah” desem duyar mısın feryat-ı kalbimi? Ben ıraklarda suskun bir Mevlevi, Sen ise kalbimin Aşk-ı kıyameti…