Aşkla Aşka

Gün batımının kızıla boyadığı sardunyalar, sessiz bir şarkı gibi açar yapraklarını. Her biri, içindeki hüznü ve umudu aynı anda taşıyan birer şiir dizesidir sanki. Akşamın ışığı, düşünceleri yıkar geçer; geride yalnızca anıların tatlı ağırlığı kalır. Deniz, fırtınanın ardından nasıl da dinginleşir... İncir ağacının dallarından koparılan iki meyve, hayatın en sade ama en derin lezzetini sunar insana. İkindi ezanının nağmeleri, ruhun derinliklerinde yankılanır; bir merhem gibi sarar yaraları. Bu dizeler, aşkın ve yaşamın iç içe geçtiği anların izini sürüyor; her satırda, kaybolan ve yeniden bulunan bir duygunun izleri var.