Aşk ve Şefkat Pırıltıları / Bediüzzaman

Aşk, kendi nefsini koruyamayacak kadar fedakârlık ister. Aşk, kimsede suç aramaksızın bağışlamaktır. Çünkü aşkta kin ve nefrete yer yoktur. Zira iki zıt bir arada olamaz. Aşk sabır ister, katlanmak gerek. Aşk, doymak bilmez, verdikçe daha çok ister. Hepsinden önemlisi aşk, külfet ister, çünkü külfetsiz nimet olmaz. Deniz kenarına yuva kurarsan, sana her türlü dalgaların vurabileceğini hesaba katarak, kucaklamaya hazır olmalısın. Âşık, sevdiğinde kusur aramaz, ayıp ve kusurlarını görmek istemez. Onun için “aşkın gözü kördür.” demişler. Sevdiğinin güzelliğine ait küçük ve zayıf emareleri büyütür, abartır, kuvvetli gösterir ve kendini onun güzelliğine inandırır. Sevdiğinin kendisine yaptığı zulmü bile hoş görür, hatta iltifat bile kabul eder. Onun yaptığı kötülükleri iyilik sayar, dengeyi kaçırır. Başlı başına bir dünyadır aşk. Ebedi sevme sevilme arzusu, aşkı bu dünyayı aşan bir duygu haline getirir. Aşk bazen ruhumuzdadır, bazen de kalbimizin tam ortasındadır...