Aşk, Hüzün ve Baki

Tân mı gam öldürse meydân-ı melâmette beni, Bu neberd-i ışktır ancâ dilâverler düşer… “Gam beni melâmet meydanında öldürse buna şaşılmaz, bu bir aşk savaşıdır ve bu savaşta nice yiğitler düşer.” Melâmet meydanında gamdan ölmeye razıdır koca Bâkî. Çünkü bu bir aşk savaşıdır ve Bâkî gerçekte bir aşk savaşçısıdır. Bu savaşta görev alan birçok cihangir savaşçıdan biridir. Melâmet meydanında gamdan ölmek. Üstelik melâmi olarak... Halkın karşısında küçük olarak, alçaltılmış olarak, değersizleşmiş biri olarak… “Bî seri pâ” (başsız ve ayaksız) olarak... Yakası yırtık, baş-ayak çıplak olarak... Mezar taşında bile bir taş olmadan… Belki bir İsmail Maşukî, belki bir Irakızâde Hasan Efendi gibi yani…