Asır ve Asa

Suçluydu. Çünkü yazar ve şairdi... Tek makamdaki aşk sırrında, Bir garip derviş çobandı. Asrın kayığında çilesi çıplak, Deruni ve yağmur da çiselerdi. Asasını vurmuş kurna; yeşil emzikte umut, Kuyusu zaman kıyan, sessizliğe gömülmüştü. Ve iki çetrefil; hayat ve tek başınalık! Ve kalemini Arş`a batırmış Bir kalemle hayatın romanını yazmıştı.