Annem Yokça Konuşurdu

Ekrem Bulut’un bu kitabında, çocukluğundan itibaren tanık olduğu coğrafyanın güzellikleri kadar, zorunlu olarak taşıdığı kimliğin getirdiği ağırlıklar da anlatılıyor. Yaşananlar, birlikte yaşama arzusunu zedelemek yerine, barışın mümkün olduğuna dair umudu her şeye rağmen diri tutmanın önemine işaret ediyor. Yazar, kendi deneyimlerinden yola çıkarak, benzer kaderi paylaşanların ortak hikâyesine ses verirken, umudun kaybedilmemesi gerektiğini vurguluyor. Sade ama derin bir dille kaleme alınan bu eser, geçmişin izlerini sürerken geleceğe dair bir çağrı niteliği taşıyor.